Op advies van het CVZ heeft de Minister van VWS de vergoeding van slaapmiddelen (benzodiazepinen) per 1 januari 2009 aan banden gelegd. Op deze maatregel zijn vier uitzonderingen:

1. Onderhoudsbehandeling bij epilepsie of als behandeling bij epileptisch insult.
2. Behandeling van angststoornissen, waarbij medicamenteuze therapie met ten minste twee antidepressiva overeenkomstig de geldende richtlijnen, heeft gefaald.
3. Behandeling bij multipele psychiatrische problematiek, waarbij de behandeling met hoge doses benzodiazepinen noodzakelijk is.
4. Palliatieve sedatie bij terminale zorg.

Per 1 augustus 2009 is er voor het middel diazepam een extra groep verzekerden bijgekomen die ook voor vergoeding in aanmerking komt. Diazepam wordt ook vergoed aan de verzekerde die:

      b.   Niet ambulant is en dit middel gebruikt als spierrelaxans bij therapieresistente spierspasmen ten
            gevolge van een neurologische aandoening.

In eerste instantie was het de bedoeling om voor deze indicaties een artsenverklaring te vragen. Op aandringen van de KNMG en de huisartsenorganisaties heeft het VWS er echter voor besloten om het vermelden van deze indicaties door de huisarts op het recept voldoende te laten zijn om voor vergoeding in aanmerking te komen. Patiënten die niet aan één van deze uitzonderingen voldoen krijgen vanaf 1 januari 2009 geen vergoeding meer uit de basisverzekering en zullen of moeten stoppen met het gebruik dan wel de slaappillen zelf moeten gaan betalen. Het is wel mogelijk dat de aanvullende verzekering de benzodiazepinen gaat vergoeden. Minister Klink vindt deze maatregel acceptabel gezien de relatief lage kosten van het geneesmiddel. Volgens de KNMP zal de maatregel niet persé kostenbesparend zijn omdat de kans bestaat dat artsen nu dure antidepressiva voor gaan schrijven die wel door de zorgverzekering vergoed worden.

Vooral mensen, die zonder aan de bovenstaande voorwaarden te voldoen dit middel dagelijks gebruiken, zullen deze maatregel in de portemonnee gaan voelen.